شمارهٔ ۱۴۶

این بیت به احساس عاشقانه و تاثیر عمیق خطی که معشوق نوشته اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دلش در گرو خط شکسته و زیباست که نشان‌دهنده عواطف عمیق و مومیایی دل‌ها است؛ یعنی این خط، جان و دل عاشق را به خود جلب کرده و در نهایت باعث بروز احساسات عمیق می‌شود.