مطالع

شمارهٔ ۱۲۶

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

غرض از خوردن می مستی بالادست است

باده را هر که به اندازه خورد بدمست است!

بازگشت به سروده‌های صائب