شمارهٔ ۱۲۳

این دو بیت به اهمیت دعا و نیایش در صبح اشاره دارد. در بیت اول گفته می‌شود که از طریق دعا در صبح می‌توان به راحتی به آرزوها دست یافت. در بیت دوم نیز به این نکته پرداخته می‌شود که افرادی که دست خود را می‌بوسند، به دامن افراد پاک و نیکوکار دست می‌یابند، که نشان از احترام به پاکان و نیکوکاران دارد.