شمارهٔ ۱۲۰

این بیت به این معناست که گوش ناقص انسان نمی‌تواند به درستی مسائل را درک کند و از این رو، در فهم عمیق معانی، تنها به برداشت‌های نادرست و غیردقیق (همانند شراب ناصاف) محدود می‌شود. به عبارت دیگر، انصاف و درک صحیح از معناها نیاز به توجه و دقت بیشتری دارد.