شمارهٔ ۱۱۸

شاعر در این دو بیت می‌گوید که روح و دل او به گفتگوی عمیق و آرام مشتاق است و نیازی به ایجاد ارتباطات مصنوعی و پیوندهای ظاهری ندارد. او به زیبایی و ثمره‌های این ارتباط ساده و خالص اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که نیازی به پیچیدگی‌ها یا وابستگی‌های اضافی نیست.