شمارهٔ ۱۱۶

شعر بیانگر این است که آب حیوان (که نماد حیات و زندگی است) با لب‌های زیبا و قرمز تو مقایسه شده و نشان‌دهنده‌ی احساسات و شگفتی در برابر زیبایی‌هاست. شاعر با استفاده از تصویر آهوی رم خورده، به حالت حیرت و اعجاب در برابر جذابیت و جلوه‌های معشوق اشاره می‌کند.