شمارهٔ ۱۱۵

این بیت بیان می‌کند که فردی که بدون حیا و شرم است، حتی اگر در riches و خوبی‌ها غوطه‌ور باشد، در واقع بی‌مایه و ارزشمند است. برعکس، شرم و حیا برای افراد نیکوکار و با فضیلت، زیباترین و ارزشمندترین ویژگی است.