شمارهٔ ۱۰۵

شعر بیان می‌کند که هدر دادن عمر و زمان ارزشمند انسان، به معنای صرف کردن آن در صحبت‌های بیهوده و نادرست است. این کار باعث می‌شود که از فرصت‌های با ارزش زندگی به راحتی بگذریم.