عقل شرع باطن است و شرع عقل ظاهرست
هر که سرمی پیچد از فرمان ایشان کافرست
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر ارتباط نزدیک بین عقل و شرع است. در اینجا عقل به عنوان باطن و عمق دین معرفی شده و شرع به عنوان ظاهر و قوانین دین. کسی که از دستورات و فرمانهای عقل و شرع سرپیچی کند، در واقع کافر محسوب میشود. به بیان دیگر، پیروی از عقل و شرع را نشانه ایمان میداند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.