رخسار آتشین نپذیرد نقاب را
می سوزد آفتاب قیامت سحاب را
دربارهٔ این سروده
این شعر به این معناست که رخسار و چهره آتشین (شاید اشاره به حقیقت یا واقعیت) نمیتواند پنهان شود و نقاب را از خود دور میکند. همچنین، در روز قیامت، حقیقت مثل آفتاب میسوزاند و همه چیز را نمایان میسازد، مثل اینکه ابرها (سحاب) در برابر آن تاب نمیآورند. در واقع، این شعر به نمایش حقیقت و ناپایداری پنهانکاریها اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.