شمارهٔ ۹۱

در این بیت شاعر به نوعی هشدار می‌دهد که باید از درد و رنجی که دارد، دوری کند، چرا که این درد می‌تواند به پایان لذت‌ها و شادی‌های زندگی‌اش منجر شود. الماس به عنوان نمادی از چیزی باارزش و گرانبها مطرح شده است، در حالی که داغ و درد به عنوان مانعی برای لذت و خوشی زندگی شناخته می‌شود.