شمارهٔ ۸۹

این شعر به زیبایی شب و صبح را مقایسه می‌کند. مسنج و دل شب به زیبایی و آرامش شب اشاره دارند، در حالی که صبح انور، یعنی صبح روشنی را توصیف می‌کند. شاعر به این نکته می‌پردازد که چه نسبتی میان لذت‌های شب (عنبر) و زیبایی‌های بهار (عنبر) وجود دارد، به نوعی به ارزش و زیبایی‌های هر دو زمان اشاره می‌کند.