شمارهٔ ۸۸

این ابیات به زیبایی یوسف و تأثیر آن بر مردم اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هر کسی که زیبایی یوسف را ببیند، از دنیا و مسائل آن جدا می‌شود و تمام تمرکزش بر روی زیبایی او معطوف می‌شود. در واقع، زیبایی او چنان تأثیرگذاری دارد که توانایی جذب و فراموشی دیگر جوانب زندگی را دارد.