شمارهٔ ۸۳

این بیت به توصیف شخصیتی می‌پردازد که زاهد و خشک است و به نوعی دشمن جان دیگران به حساب می‌آید. او مانند سفالی است که از خون بی‌غش تغذیه می‌کند، نشان از بی‌احساسی و بی‌اعتنایی به دیگران دارد. در واقع، این تصویر به تضاد میان ظاهر زاهدانه و عمق بی‌رحمی و خشکی شخصیت او اشاره دارد.