شمارهٔ ۶۲

این بیت به بیان این موضوع می‌پردازد که قلب‌ها در برابر ترس و وحشت نباید بلرزد، مانند برگ‌های درختان بید که به آسانی تکان می‌خورند. همچنین، اشاره به این دارد که در قیامت، عینکی وجود دارد که میزان و وضعیت افراد را برای دوربین‌ها روشن می‌کند. به طور کلی، این شعر به تذکر در مورد تقوای قلب و توجه به روز قیامت پرداخته است.