به گلشن چون روی، بنما به گل چاک گریبان را
در باغ نوی بگشای بر رو عندلیبان را
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و طراوت گلها اشاره دارد و از معشوقش میخواهد که خود را آشکار کند و با نشان دادن زیباییاش، باغی از شگفتیها را خلق کند. این دعوت به شکوفایی و سرزندگی در فضا و دلها بیان شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.