به احسان همتم میکرد قارون اهل دنیا را
اگر میبود ممکن خرج کردن دخل بیجا را!
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به ظرفیت احسان و generosity شخصیتی به نام قارون اشاره میکند. او به این نکته میپردازد که اگر در دنیا امکان خرج کردن بیجا و بیفایده وجود داشت، احسان و بخشش میتوانستند به چنین شخصیتی کمک کنند. به نوعی، شاعر به اندیشه در مورد استفاده مناسب از منابع و ثروت پرداخته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.