صندل بی مغز عالم گرده دردسرست
نوش این محنت سرا آهن ربای نشترست
دربارهٔ این سروده
این بیت شعر به این معناست که انسانهای بیفکر و سطحی مانند صندل (که نمادی از بیفکری است) باعث ایجاد دردسر و مشکلات میشوند. همچنین، محنتها و سختیهایی که تجربه میکنیم، مانند آهنربا، ما را به دردسرها و رنجها جذب میکنند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.