شمارهٔ ۲۲

این ابیات به موضوع مرگ و غم ناشی از آن اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که فردی به دلیل مرگ ناگهانی یا دردناک، در حالت افسردگی و ناامیدی به سر می‌برد. همچنین، از دست دادن نزدیکان و احساس تنهایی در مکان‌های ناآشنا نیز مورد اشاره قرار گرفته است. به طور کلی، احساس پوچی و بی‌هویتی در پی مرگ را توصیف می‌کند.