عمر را پاس نفس باز ندارد ز شتاب
نتوان زد به گره آب روان را ز حباب
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به گذر زمان و بیپایداری زندگی اشاره میکند. عمر انسان مانند آبی روان است که نمیتوان آن را متوقف کرد یا به وسایل مصنوعی مانند حباب محدود کرد. در واقع، او تأکید میکند که زندگی باید به آرامی طی شود و نمیتوان از شتاب آن جلوگیری کرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.