از ترحم حسن جولان مینماید در نقاب
ساقی از بیظرفی ما میکند در باده آب
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به احساس ترحم حسن اشاره دارد که در قالب نقاب و ظاهر خود را نشان میدهد. همچنین ساقی با این بیظرفیتی که ما داریم، آب را به جای باده در ظرف میریزد. به طور کلی، این اشعار به حسرت و ناکامی در امور عاشقانه و عدم توانایی در درک عشق اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.