شمارهٔ ۱۵

در این دو بیت شاعر به احساسات عمیق و شگفت‌انگیز اشاره می‌کند. او می‌گوید که گریه‌ای شاداب و مستی‌آور، او را به حالت خرابی می‌کشاند. همچنین، تشبیه سیل به انسان بیکار، به تصویر کشیدن قدرت و تأثیرات روانی ناشی از وابستگی به چیزهای ارزشمند و گریز از خود است. در واقع، این ابیات نشان‌دهندهٔ تأثیرات عاطفی و روحی است که می‌تواند زندگی انسان را تحت تأثیر قرار دهد.