زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به تأثیر فراوان زندگی مادی بر روح انسان اشاره میکند. او میگوید که با درگیری و غوطهوری در دنیای خاکی، روح ما کمکم تحت تأثیر زمین و دنیای مادی قرار گرفته و از آسمان و معنویت فاصله میگیرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.