شمارهٔ ۵

این ابیات به احساس از دست رفتگی و ناکامی اشاره دارند. شاعر از وضعیت دشواری سخن می‌گوید که در آن کار او به هم ریخته و از چیزی که باید به آن دست یابد، دور شده است. تصویر بهاری که در مقابلش قرار دارد، نشانه‌ای از امید و تازگی است که هنوز به آن نرسیده است.