شمارهٔ ۱

این بیت از شعر به معنای این است که کسی که ظاهر زشت دارد، باید از ویژگی‌های زشت خود دوری کند. به عبارت دیگر، لازم است افراد دارای ظاهری ناپسند، ویژگی‌های ناپسند خود را نیز کنار بگذارند.