شمارهٔ ۶۷۵

در این اشعار، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که دلش را از محبت‌های بی‌اساس و بی‌فایده آزاد کند. او همچنین تأکید می‌کند که نمی‌توانند با درد غربت کنار بیایند و از محبوب می‌خواهد که روح و زندگی را از قید و بندهای نامناسب رها سازد. در نهایت، شاعر درخواست آزادی از قید و بندهایی می‌کند که او را محدود کرده است.