شمارهٔ ۶۷۱

در این شعر، شاعر به ما تذکر می‌دهد که خود را به خاطر عشق و احساسات منفی متهم نکنیم. او می‌گوید که عشق می‌تواند با درد و غم همراه باشد، اما نباید بر خود ظلم کنیم و اجازه ندهیم که این احساسات ما را از خودمان دور کنند. عشق، حالتی زیبا است، اما باید به خود توجه کنیم و در برابر سختی‌ها مقاومت کنیم.