اول علاج ما به نگاه کشند کن
آنگاه غیر را هدف نوشخند کن
این ابیات بیانگر این است که نخستین گام برای درمان مشکلات، به نگاه و توجه به خود و مسائل درونی است. پس از آن، میتوان به دیگران با لبخند و مثبتاندیشی نگاه کرد. در این میان، از هر صد نفر، تنها یکی به عمق دردها و رنجهای درونی میرسد. بنابراین، باید مراقب بود که در مواجهه با مشکلات، از صدای خود به درستی استفاده کنیم و به بلندای کلام برسیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اول علاج ما به نگاه کشند کن
آنگاه غیر را هدف نوشخند کن
از صد یکی به سوز نهانی نمی رسد
ای کمتر از سپند، صدایی بلند کن