متفرقات

شمارهٔ ۶۶۶

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

بهار می گذرد، سیر گلستانی کن

به آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن

۲

مباد خیره شود آرزوی خام طمع

به وقت خواب گل بوسه را نشانی کن!

۳

ترا به خلق، تماشاییان شناخته اند

برای گلشن خود فکر باغبانی کن

بازگشت به سروده‌های صائب