نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایی
نشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
این ابیات به زیبایی و ظرافت اشاره دارند. شاعر از شرم و زیبایی دختری سخن میگوید که نمیخواهد خود را به نمایش بگذارد. او به این نکته اشاره میکند که حتی اگر شرایط مناسب باشد (مثل هوا و ابر)، باز هم نباید زیبایی و جاذبهاش را به طور کامل برملا کند. به نوعی، هنرمند علاقهمند است که زیبایی و ظرافت را در مکانی محفوظ نگه داشته و از افشای آن در برابر آفتاب (یا عموم) پرهیز کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایی
نشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
هوا چو ابر شود شیشه را به جلوه درآور
مباد دختر رز را به آفتاب نمایی