دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانی
بود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
دربارهٔ این سروده
این شعر تأکید دارد بر اهمیت ایمان و توجه به مسائل روحی در ایام محرم. شاعر میگوید که دل انسانهایی که به نور ایمان رسیدهاند، روشن است و اشک آنها در ایام محرم مانند سبحهای مداوم است. او از غفلت در این ایام warns میدهد و به اهمیت گریه و عزاداری در این دوره اشاره میکند، زیرا این ده روز فرصتی برای ابراز احساسات و یادآوری فداکاریها است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ز غفلت مگذران بی گریه ایام محرم را
که ده روزست سالی موسم این دانه افشانی