شمارهٔ ۶۴۴

این بیت بیان می‌کند که سکوت و خموشی انسان می‌تواند از او شخصیتی نیکو بسازد. اما به محض اینکه شروع به صحبت کند، ممکن است حرف‌های او خوب یا بد باشد و این صحبت کردن می‌تواند از خوبی او بکاهد.