شمارهٔ ۶۴۰

این شعر به زیبایی لب‌های یک پسر اشاره دارد که توانایی انتقال پیام‌های عاشقانه و شیرین را دارد. مقصود شاعر از آن، شگفتی و لذت ناشی از این ارتباط عاطفی است که به صورت خاصی بیان شده است.