شمارهٔ ۶۳۷

برداشت: ای غنچه‌ای که به قیمت زیاد خریداری شده‌ای، بوی تو مانند خورشید در خانه‌ای است که شبستان موی تو را روشن می‌کند.

برداشت: این بیت بیانگر حس ناامیدی و سردرگمی گوینده است. او از پایان تاریک و ناامیدکننده‌ای صحبت می‌کند که در انتظارش است و به نوعی در تلاش است تا اثرات این وضعیت را بر دیگری، به ویژه بر محبوبش، ببیند. در واقع، او می‌گوید که نتیجه این همه سرگشتگی و بی‌ثباتی چیزی جز یک خط سیاه (نماد اندوه و ناامیدی) بر روی محبوبش نخواهد بود.