شمارهٔ ۶۳۵

این اشعار دربارهٔ زیبایی و تضادهایی در زندگی است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که گاهی اوقات سود و خوشی‌هایی که در دل درد و ناکامی‌ها نهفته است، می‌تواند شیرین باشد. همچنین به زیبایی‌های بهار که در زمان خزان دیده می‌شود، اشاره می‌کند و این‌که بلبل (نماد عشق و زندگی) در زمان خزان از گلشن (محل زندگی پرغنای خود) می‌رود، زیرا نمی‌تواند زیبایی‌های گل‌های پژمرده را ببیند. به‌طور کلی، این اشعار به بررسی احساسات و زیبایی‌های نهفته در درد و فقدان می‌پردازد.