ز عشق بی مژه تر نمی توان بودن
بهار بی می و ساغر نمی توان بودن
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیتها به عمق عشق و وابستگیها اشاره میکند. بیان میکند که زندگی بدون عشق و زیباییها (مژه) و بینوشیدن شراب و شوق (بهار) معنا ندارد. همچنین، او به حسرت و محدودیتهای زندگی (کنج قفس) اشاره کرده و میگوید که در بهشت (شادی و آزادی) هم نمیتوان مکرر بودن را تجربه کرد. در کل، احساس ناتوانی و فقدان را در عشق و زندگی بیان میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دلم ز کنج قفس تا گرفت دانستم
که در بهشت، مکرر نمی توان بودن