شمارهٔ ۶۱۹

این شعر بیانگر احساسات شاعر نسبت به دشمنان و آزارهایی است که از آنان متحمل شده است. در آن، شاعر احساس امنیت و آرامش را به تصویر می‌کشد که در سایهِ دوری از آزار به دست آمده است. همچنین، شاعر به سرسختی و مقاومت خود در برابر مشکلات اشاره می‌کند و از زیبایی‌های طبیعت، همچون خنده کبک و شور سیل، به عنوان نمادی از شادی و زندگی در دل سختی‌ها یاد می‌کند.