گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختن
از چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیتها میگوید اگر بخواهی مانند گل در میان خار و خس زیبا باشی، باید با غیرت و سختی بجنگی. ما نیز مانند گل، به درد و زخم عادت کردهایم و نمیتوان با سوزن به زخمهای عمیق فائق آمد. به نوعی نشاندهندهٔ resilience (پایداری) و تحمل است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما چو گل با سینه صد چاک عادت کرده ایم
بخیه را بر زخم نتوانی به سوزن دوختن