قیامت را به رفتار آورد سرو روان تو
زند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
دربارهٔ این سروده
این شعر به زیبایی و عمق روحانی انسان اشاره دارد. در ابتدا به قیامت و تأثیر رفتار انسان بر آن اشاره میکند. سپس به سکوت و مهربانی عیسی، نماد محبت، پرداخته میشود. در پایان نیز به گلزار زیبای وجود انسان اشاره کرده و به این نکته میپردازد که نمیدانستند که زیر دست انسانهای خودخواه چه زیباییهایی از بین میرود. تمام این واژهها به تمجید از روح و زیبایی درونی انسان اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
صبا را منع می کردم ز گلزارت، چه دانستم
که زیر دست صد گلچین برآید گلستان تو