شمارهٔ ۶۰۵

در این ابیات شاعر با استفاده از تشبیه و توصیف زیبا به تصویر رنگ و زیبایی چهره معشوق پرداخته است. او به گل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که آنچه در گلزار وجود دارد، در چهره معشوق هم دیده می‌شود. همچنین با تصوری شاعرانه می‌گوید که موهای او به قدری زیباست که با بال پرندگان مقایسه می‌شود و خود را از زیبایی گل‌ها برتر می‌داند. به طور کلی، این ابیات از زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر شاعر سخن می‌گویند.