شمارهٔ ۶۰۰

در این ابیات شاعر به ما می‌گوید که خود را به خاطر عشق و دردهایی که احساس می‌کنیم، متهم نکنیم. عشق باعث بیداری و آگاهی است و نباید به خود ظلم کنیم. زندگی پر از غم و رنج است و اگر توانایی تحمل سختی‌ها را نداریم، نباید به خود سخت بگیریم.