نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایی
نشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
دربارهٔ این سروده
این شعر به زیبایی و لطافت دختران اشاره دارد و بیانگر این است که نباید زیبایی آنها را در معرض آفتاب و در معرض دید همگان قرار داد. شاعر به نوعی از شرم و حیا سخن میگوید و از دیریابی در نمایاندن زشتیها و آسیبهای احتمالی که ممکن است به زیباییها برسد، هشدار میدهد. به عبارتی، زیبایی را باید با احتیاط و در خفا نگاه داشت.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هوا چو ابر شود شیشه را به جلوه درآور
مباد دختر رز را به آفتاب نمایی