شمارهٔ ۵۸۴

در این شعر، شاعر به فردی اشاره می‌کند که از مسیر درست زندگی و حقایق عالم غافل مانده و در وسوسه‌های دنیا گرفتار شده است. او به جای پیشرفت و روشنایی، در حالت سردرگمی و در بین مشکلات و موانع زندگی گیر کرده است. همچنین، شاعر به او یادآوری می‌کند که باید بداند در واقعیت چه چیزی را گم کرده و به چه دلیل به دام رنگ و بوهای دنیا افتاده است.