از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
دربارهٔ این سروده
این اشعار به بیان احساسات عمیق و تأمل در ارتباط با عشق و درک معنوی اشاره دارد. شاعر به این نکته تأکید میکند که با درگیر شدن در سخنان بیهوده و یکسره پارهپاره، ممکن است از حقیقت دور شویم. او از فضایی پر از حسرت و خشم صحبت میکند و به جای آن، بر اهمیت آرامش و روشنی دیدگاه تأکید میورزد. در نهایت، به این نتیجه میرسد که با یک نگرش باز و حیران، میتوان به مرکز حقیقت رسید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جگر خود مخور از حسرت گلزار خلیل
آتش خشم فروخور که گلستان گردی
باش واله که درین دایره بی سر و پا
می شوی مرکز اگر دیده حیران گردی