دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانی
بود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به اهمیت ایمان و اشک در ایام محرم اشاره میکند. او میگوید که دل هر کسی که با ایمان است، مانند خورشید روشن است و اشکهایش باعث نورانی شدن چشمش میشود. شاعر از مردم میخواهد که در ایام محرم غفلت نکنند و به یاد آن روزها، با گریه و سوگواری، به یاد غمهای عاشورا بپردازند. او تأکید دارد که این فرصت برای ابراز احساسات و یادآوری مصیبتها، بسیار ارزشمند است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ز غفلت مگذران بی گریه ایام محرم را
که ده روزست سالی موسم این دانه افشانی