با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخن
چون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
دربارهٔ این سروده
این جمله به این معناست که انسان باید در سکوت و آرامش با دنیا و نیکان آن در ارتباط باشد. زمانی که لب به سخن میگشاید، ممکن است یا کار نیک و خوب انجام دهد یا برعکس، به بدیها گرایش پیدا کند. بنابراین، بهتر است در خاموشی بماند تا از نیکان دور نشود و دچار خطا نشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.