شمارهٔ ۵۷۱

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را به گلستانی تشبیه می‌کند که از عرق چهره‌اش ساخته شده. همچنین به قدرت و تاثیر نگاه و مژگان او اشاره می‌کند که حتی بدون استفاده از شمشیر، می‌تواند خواب سنگین دشمنان را بر هم بزند. به طور کلی، این اشعار زیبایی و قدرت عشق را به تصویر می‌کشند.