شمارهٔ ۵۶۹

در این شعر، شاعر به زیبایی و شیرینی لب‌های یک پسر اشاره می‌کند که قادر است احساسات و پیام‌ها را به شکل زیبایی منتقل کند. لب‌های او همچون نوشتاری سربسته، به خوبی می‌توانند مفهوم را به دیگران برسانند.