ای غنچه زر خرید گلستان بوی تو
خورشید خانه زاد شبستان موی تو
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر با توصیف زیباییهای محبوبش از او تقدیر میکند. او تو را به غنچهای در گلستان و خورشیدی در شبستان تشبیه میکند. همچنین احساس سرگشتگی و نومیدی خود را بیان میکند و اشاره دارد که تنها چیزی که به یادگار خواهد ماند، خط سیاه بر چهره محبوبش است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سرگشتگی و تیره سرانجامی مرا
غیر از خط سیاه که آرد به روی تو؟