شمارهٔ ۵۵۱

در این ابیات شاعر به عمق احساسات خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در دنیای درونش هیچ کسی جز لیلی وجود ندارد و این نام با اشک‌های او گره خورده است. همچنین بیان می‌کند که تحمل درد و رنج بسیار زیاد بوده و این فشارها باعث کبود شدن دریا شده است، که نماد شدت احساسات و عواطف اوست.